Cechy konstrukcji szalunków aluminiowych
Dlaczego szalunki aluminiowe dają niższe wyniki w testach wytrzymałościowych niż szalunki drewniane, gdy używa się tej samej partii betonu w tym samym projekcie i w tym samym wieku, szczególnie podczas budowy zimą? Wynika to głównie z nieodłącznych właściwości stopu aluminium, takich jak wysoka przewodność cieplna, niska absorpcja wody i dobra szczelność. Aby rozwiązać ten problem, musimy stawić czoła obecnej sytuacji, dogłębnie przeanalizować przyczyny i sformułować ukierunkowane środki zapobiegawcze, aby stale podnosić jakość inżynierii konstrukcji betonowych.
W porównaniu do szalunków drewnianych szalunki aluminiowe mają znaczące zalety, takie jak większa ogólna sztywność, większa stabilność konstrukcyjna i większa liczba ponownego użycia, a także doskonale wpisują się w koncepcję wysokiej-ekologicznej zabudowy, stając się tym samym głównym systemem szalunków w inżynierii budowlanej.
Jednocześnie musimy stawić czoła problemowi: wytrzymałość na odbicia szalunków aluminiowych na obecnych placach budowy z reguły nie spełnia norm. Analiza odpowiednich przypadków z ostatnich lat ujawnia następujące główne przyczyny tego problemu: Szalunki aluminiowe mają wysoką przewodność cieplną, co powoduje szybką utratę ciepła podczas hydratacji betonu i powolny wczesny rozwój wytrzymałości powierzchniowej, szczególnie podczas budowy zimą.
Szalunki aluminiowe charakteryzują się niską absorpcją wody, co skutkuje wysokim stosunkiem-wodo-cementu na powierzchni betonu. Wibracje mogą łatwo doprowadzić do powstania na powierzchni-warstwy mleczka o niskiej wytrzymałości.
Szalunki aluminiowe charakteryzują się dobrymi właściwościami uszczelniającymi, utrudniającymi wydostawanie się wewnętrznych pęcherzyków powietrza podczas wylewania betonu, co prowadzi do powstawania na powierzchni zamkniętych pęcherzyków powietrza.
Rozwiązanie tych problemów i analiza ich przyczyn ma na celu wdrożenie precyzyjnych środków i środków zapobiegawczych w celu zmniejszenia częstości występowania wad powierzchni betonu i niespełniającej norm wytrzymałości na odbicia podczas budowy szalunków aluminiowych. Odpowiednie zalecenia: Ze względu na wysoką przewodność cieplną szalunków aluminiowych, która spowalnia wczesny proces hydratacji, czas rozformowania należy dokładnie określić na podstawie temperatury otoczenia, aby zapobiec przedwczesnemu wyjęciu z formy i późniejszemu uszkodzeniu wytrzymałości powierzchni. Na etapie utwardzania beton należy całkowicie przykryć i nawodnić lub zastosować utwardzacz hydratacyjny w celu zwiększenia wytrzymałości powierzchni. Gdy temperatura otoczenia jest niska, należy wdrożyć środki utrwalania polegające na utrwalaniu ciepła i zatrzymywaniu wilgoci, aby zoptymalizować warunki uwodnienia powierzchni i promować rozwój wytrzymałości.
Aby rozwiązać problem warstwy mleczka cementowego na powierzchni, spowodowanego niską absorpcją wody przez szalunki aluminiowe, należy zoptymalizować stosunek wody-cementu i domieszek na etapie projektowania mieszanki betonowej. Zmniejsza to wytrącanie się wolnej wody, poprawia gęstość powierzchniową i przyspiesza wczesny przyrost wytrzymałości.
Biorąc pod uwagę, że doskonałe właściwości uszczelniające szalunków aluminiowych mogą prowadzić do powstawania pęcherzyków powietrza na powierzchni, projekt wielogatunkowej mieszanki betonowej wymaga optymalizacji. Dzięki zastosowaniu uszlachetnionej gradacji kruszywa zwiększa się stabilność objętościowa betonu, zmniejsza się porowatość podczas utwardzania i minimalizuje się powstawanie pęcherzyków powietrza w samym betonie. Jednocześnie stosuje się proces wibracji obejmujący wibratory o wysokiej-częstotliwości i wibratory powierzchniowe o niskiej-częstotliwości, aby zapewnić wystarczające zagęszczenie zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej warstwy betonu, skutecznie usuwając pęcherzyki powietrza i łagodząc luźność powierzchni.
Ponadto w niektórych projektach, jeśli powierzchnia szalunku aluminiowego nie zostanie dokładnie oczyszczona, nie może powstać gładka warstwa, co skutkuje nierówną powierzchnią betonu, niewystarczającą gęstością, a co za tym idzie, niewystarczającą wytrzymałością na odbicia. Dlatego szalunki aluminiowe należy dokładnie oczyścić przed nałożeniem środka antyadhezyjnego. W przypadku szalunków aluminiowych wielokrotnego użytku należy regularnie sprawdzać warstwę pasywacji powierzchni i niezwłocznie ją naprawiać.